Unia Europejska chce chronić swój przemysł stalowy i rozważa wprowadzenie nowych przepisów dotyczących różnorodnych metali.
W przeszłości Europa była centrum przemysłu stalowego i innych metali. W ostatnich latach duża część tej branży została przeniesiona poza UE, np. do Chin. Często wynika to z wyższych kosztów energii w Europie czy bardziej rygorystycznych przepisów środowiskowych.
Wbrew temu, co czasami można usłyszeć w mediach, produkcja UE nadal jest w stanie pokryć większość popytu wewnętrznego UE na stal (90%) i miedź (83%). Sytuacja jest bardziej niepokojąca w przypadku aluminium (46%) i niklu (25%).
Przemysł Unii Europejskiej pod ochroną – Plan w zakresie stali i metali
UE uznała jednak, że chce w większym stopniu chronić swój przemysł, w tym obronny. W poniższym tekście omówimy Europejski plan działania w zakresie stali i metali. Prawdopodobnie w przyszłości zostaną przyjęte nowe akty prawne UE mające na celu realizację Planu.
Plan skupia się na dekarbonizacji samego przemysłu metalowego, zwłaszcza żelaza i stali, który w 2022 r. odpowiadał za ok 8% całkowitej emisji gazów cieplarniach w UE, a część jego zakładów należy do 100 zakładów emitujących najwięcej GHG w UE.
Europejski plan w zakresie stali i metali – główne filary
Plan skupia się na żelazie i stali, czyli metalach o dużej objętości.
Filary:
1) zapewnienie bogatych zasobów czystej energii po przystępnej cenie,
2) zapobieganie ucieczce emisji gazów cieplarnianych,
3) wspieranie i ochrona europejskiego potencjału przemysłowego,
4) propagowanie funkcjonowania w obiegu zamkniętym w odniesieniu do metali,
5) ochrona wysokiej jakości miejsc pracy w przemyśle,
6) zmniejszanie ryzyka poprzez rynki pionierskie i wspieranie inwestycji.
Wodór, rozszerzenie CBAM i inne rozwiązania, czyli szczegóły planu
W stosunku do tych sześciu filarów UE zaproponowała różnorodne rozwiązania.
W ocenie UE bezpośrednia elektryfikacja nie zawsze jest możliwa lub opłacalna, a więc kluczowym czynnikiem umożliwiającym dekarbonizację w przemyśle stalowym i metalurgicznym jest wodór. Wymaga to rozwoju całego sektora wodoru, w tym jego wytwarzania i transportu. Jest to drogie, więc UE proponuje powołanie Europejskiego Banku Wodoru, który weźmie na siebie część kosztów.
UE chce też bardziej zapobiegać importowi produktów z krajów o niższych wymaganiach środowiskowych, w tym stosując CBAM. Rozważane jest rozszerzenie CBAM na kolejne produkty, w tym na niższe poziomy łańcucha dostaw.
W trudnej sytuacji jest przemysł produkcji aluminium. Z tego powodu UE rozważa wprowadzenie zasady „wytopiony i wylany”, która umożliwiłaby podjęcie działań przeciwko państwu, w którym pierwotnie wytopiono dany metal, niezależnie od miejsca późniejszego przetworzenia i pochodzenia towaru zgodnie z tradycyjnymi niepreferencyjnymi regułami pochodzenia. Zastosowanie tej zasady dałoby większą pewność w zakresie śledzenia pochodzenia produktu.
Dla rozwoju czy utrzymania recyklingu metali w UE konieczny jest dostęp do złomu, którego jest coraz mniej, ponieważ jest on eksportowany do hut poza UE. Korzystając z recyklingu można zaoszczędzić do 95% i 80% energii potrzebnej odpowiednio do produkcji pierwotnego aluminium i stali. UE rozważa więc zakaz lub ograniczenie wywozu złomu, przede wszystkim za pomocą przepisów dotyczących transgranicznego przemieszczania metali.
W przyszłości ma również powstać Bank Dekarbonizacji Przemysłu.
Jeśli zastanawiasz się, czy Twoja firma w jakiś sposób może zostać dotknięta zmianami wynikającymi z Planu, to skontaktuj się z nami! Wspólnie przeanalizujemy ryzyka i szanse wynikające z planowanych działań Unii i zaproponujemy najlepsze rozwiązanie dla Twojego biznesu!
